Adam Józewicz

Józefowicz jak wielu młodych Wielkopolan w momencie wkroczenia armii francuskiej na teren Wielkopolski, zgodnie z odezwą generała Henryka Dąbrowskiego zgłosił się na ochotnika do armii Księstwa Warszawskiego. Zapewne jak wielu innych młodych mieszkańców tej części Polski brał wcześniej udział w powstaniu przeciw Prusakom, nazywanym czasem pierwszym powstaniem wielkopolskim. Szybko został przeniesiony do francuskiego pułku strzelców gwardii. Dla młodego człowieka, z krótkim stażem w armii to było niezwykłe wyróżnienie. Oddziały gwardii były jednostkami elitarnymi, służącymi zwykle przy cesarzu i uważanymi za najlepsze w całej armii, a służba w nich uważana była za prestiżową i często stanowiła nagrodę za wzorową służbę. Pułk strzelców konnych gwardii, do którego trafił, był jednostką francuską i najstarszym pułkiem konnej gwardii cesarskiej. Był to ulubiony regiment Napoleona, który często nosił mundur tego oddziału. Być może, wraz ze swoją jednostką był razem z Napoleonem w Hiszpanii w roku 1808, choć jego pułk nie brał wtedy bezpośredniego udziału w walkach. Przeszedł cały szlak bojowy z Rosji do obrony Paryża. Napis nagrobny prezentuje pełen przebieg służby: (zapis oryginalny) „Urodził się 23 grudnia 1785 r. w Sulmierzycach w Wielkiem Księstwie Poznańskiem. 1-go grudnia 1806 r wszedł jako ochotnik do Pułku Jazdy Ks-wa Warszawskiego, następnie przeniesiony do Pułku 2-go Ułanów, ostatecznie umieszczony w Pułku Strzelców Konnych Gwardii dosłużył się stopnia kapitana, odbył kampanie w latach 1806, 1807, 1812, 1813, 1814. Znajdował się w bitwach pod Wałami, Kołami, Szczecinem, Smoleńskiem, Możajskiem, Krasnem, Małym, Jarosławiem, gdzie był ranny w rękę; Medyną, Wiaźmą, Czerykowem, Moskwą, nad Berezyną, pod Potzdorf, gdzie był ranny w głowę; Wittembergiem, Jüterbockiem, Koswig, Torgau, Lipskiem, Laon, Craon, Trois, Bag, Hanau, Charleville, Barleduc, Arcis-sur-Aube, St. Denis, Paryżem. Ozdobiony Krzyżem kawalerskim Legii Honorowej, Medalem św. Heleny. 21-go listopada 1872 r obchodził uroczystość złotego wesela. Zmarł 22-go maja 1877 r i małżonka jego Teresa z Kruszynów Józewicz urodzona 13 grudnia 1792 r. zmarła 3 maja 1877 r”.