Albert Czeczott

Inżynier kolejowy, konstruktor parowozów, prekursor badań trakcyjnych taboru kolejowego, profesor Politechniki Warszawskiej. Urodził się w Petersburgu, gdzie studiował w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Karierę rozpoczął na kolejach rosyjskich jako Kierownik Wydziału Parowozowego i Działu Technicznego trakcji Kolei Moskiewsko-Windawsko-Rybińskiej (1911-1918). W 1909 r. wyjechał do Niemiec, Austrii, Włoch Francji i Belgii, gdzie prowadził badania nad zastosowaniem pary przegrzanej w parowozach. Po powrocie objął stanowisko głównego konstruktora zakładów Putiłowskich, gdzie projektował parowozy osobowe i towarowe. W 1909 r. opracował nową metodę określania szybkości i czasów jazdy z wykorzystaniem inercji pociągów. Do kraju wrócił w 1923 roku i prowadził badania dotyczące lokomotyw w Ministerstwie Kolei Żelaznych w Warszawie oraz przyczynił się do utworzenia Referatu Doświadczalnego przy Departamencie Mechanicznym. Zorganizował zakład trakcji parowej i spalinowej przy Instytucie Naukowo-Badawczym Kolejnictwa. Opracował nową metodę ich badań trakcyjnych, która otrzymała nazwę „metody podwójnej trakcji”, a w 1925 r. została przyjęta przez Polskie Koleje Państwowe (PKP). W 1924 r. uzyskał habilitacje na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej i do 1936 r. wykładał w Katedrze Budowy Lokomotyw. Opracował nową metodę testowania parowozów, która stała się popularna w Europie. Po II wojnie światowej rozpoczął pracę w Departamencie Mechanicznym Ministerstwa Kolei. Zorganizował tam Referat Doświadczalny, którego był kierownikiem i gdzie między innymi testowano parowozy.