Aleksandra Piłsudska

Studiowała na Uniwersytecie Latającym, brała udział w słynnej manifestacji na pl. Grzybowskim w listopadzie 1904 r., podczas której padły pierwsze strzały w Warszawie od czasów powstania styczniowego. Należała do Organizacji Bojowej PPS i brała w niej udział w brawurowych akcjach. Współpracowała ze Związkiem Strzeleckim oraz współtworzyła Towarzystwo Opieki nad Więźniami Politycznymi. Po wybuchu I wojny światowej wstąpiła do Legionów Polskich i została przydzielona do oddziału wywiadowczo-kurierskiego I Brygady Legionów Polskich oraz była komendantką kurierek legionowych. Działała również w Polskiej Organizacji Wojskowej, za co w listopadzie 1915 r. została aresztowana przez Niemców. Po uwolnieniu pracowała w POW jako wywiadowczyni i kurierka materiałów wybuchowych. Jako żona Naczelnika Państwa i marszałka Polski Józefa Piłsudskiego, działała dobroczynnie na rzecz sierot, rodzin wojskowych, bezdomnych, młodzieży, a także kombatantów. Po wybuchu II wojny światowej dotarła z córkami do Londynu. Tam zmarła w 1963 roku. Jej prochy złożono w grobowcu rodzinnym w 1992 roku.