Anna Czekanowska

Była córką Jana Czekanowskiego, antropologa, profesora i rektora Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Edukację muzyczną rozpoczęła w rodzinnym mieście. W 1952 r. ukończyła studia z zakresu muzykologii na Uniwersytecie Poznańskim pod kierunkiem Adolfa Chybińskiego (przedwojennego profesora Uniwersytetu we Lwowie). Od 1957 r. związała się z Instytutem Muzykologii UW, w którym uzyskała doktorat, habilitację i profesurę, w latach 1975–1991 obejmując jego dyrekcję. W Instytucie stworzyła w 1969 r. Zakład Etnomuzykologii (w, którym prowadzono badania nad europejską i pozaeuropejską muzyką tradycyjną). Na UW wykładała do 2004 r., od 1999 r. rozwiała także działalność dydaktyczną na KUL. Do dokonań Anny Czekanowskiej należą prace poświęcone m.in.: pieśniom z regionów Biłgorajskiego i Opoczyńskiego, muzyce krajów słowiańskich, kulturom muzycznym Azji (pierwsza obszerna książka w języku polskim), a także metodologii etnografii muzycznej i zastosowaniu metody statystycznej w badaniach nad pieśnią ludową. Opracowała też problematykę stylu narodowego w muzyce polskiej, wydała też w 1990 r. pierwszy podręcznik o polskim folklorze muzycznym w języku angielskim. Przypominała też o dokonaniach prof. Chybińskiego na uniwersytetach we Lwowie i Poznaniu. W 2010 r. ukazała się książka (Świat rzeczywisty, świat zapamiętany), będąca jej relacją z okresu okupacji sowieckiej we Lwowie.