Antoni Adam Pług Pietkiewicz

Urodził się we wsi Zamość na Białorusi, jego rodzice byli nadleśniczymi w majątku Radziwiłłów. Był nauczycielem w domach prywatnych na Podolu, w latach 1858 – 1862 był nauczycielem i kierownikiem szkoły męskiej w Żytomierzu. Przez ponad 20 lat pracował jako nauczyciel prywatny. Za patriotyczne działania w czasie powstania styczniowego odbył w Kijowie w latach 1864 – 1866 karę więzienia. W 1868 r. w Kamieńcu Podolskim zmarła żona pisarza, Ludwika. W 1874 r. osiadł w Warszawie. Był redaktorem i współpracownikiem czasopism w Warszawie i Wilnie („Kłosy”, „Wędrowiec”). W latach 1891 – 1903 był redaktorem naczelnym „Wielkiej encyklopedii powszechnej ilustrowanej”, wielkiego, nieukończonego kompendium wiedzy ( do l wojny św. ukazało się 55 tomów, do litery „P”). Był autorem powieści społeczno-obyczajowych ( „Duch i krew”, „Bakałarze”, „Oficjalista” ), opowiadań i gawęd. Wydał kilka zbiorów poezji, napisał biografie Kraszewskiego, Odyńca, Syrokomli i Deotymy, której był przyjacielem. Jego książki cieszyły się wśród współczesnych dużą popularnością. Był reprezentantem tradycjonalistycznego nurtu romantyzmu. W więzieniu nauczył się języka angielskiego, co wykorzystał z czasem przekładając na język polski dramaty Szekspira. Jego twórczość zalicza się do nurtu romantycznego w literaturze.