Antoni Orłowski

Był synem lekarza wojskowego, wychował się w Łęczycy i tu już w szkole pokazał swój talent poetycki. Następnie uczył się w Warszawie i Charkowie. Podjął współpracę z pismami wydawanymi w Warszawie, Krakowie i Petersburgu. Od 1902 r. wydawał tygodnik podróżniczo- naukowy „Naokoło świata”, skierowany do młodych ludzi. Wcześniej, od 1889 r. związał się z tygodnikiem humorystycznym „Mucha”, z którym współpracował do końca życia. W piśmie tym z humorem krytykowano zaborców a efektem były represje wobec pisma i autorów. Orłowski w utworach swych wyśmiewał wady społeczeństwa i niedoskonałości moralne. W 1906 r. został skazany na zesłanie i musiał Warszawę opuścić. Także w czasie I wojny światowej tułał się po terenie Rosji. Był autorem czterotomowej „Encyklopedii humoru i satyry polskiej” wydanej w 1915 r.