Bogusław Madey

W latach 1950–58 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, gdzie kształcił się w zakresie kompozycji pod okiem Stefana Bolesława Poradowskiego, fortepianu pod kierunkiem Wacława Lewandowskiego, a także dyrygentury u Stanisława Wisłockiego i Bohdana Wodiczki. Studia ukończył z wyróżnieniem, uzyskując trzy dyplomy. W latach 1959–60 kontynuował edukację w londyńskiej Guildhall School of Music and Drama, gdzie studiował dyrygenturę symfoniczną oraz operową, a także kompozycję i perkusję. W latach 1958–59 pracował jako asystent dyrygenta w Filharmonii Poznańskiej oraz uczył gry na fortepianie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. W latach 1960–72 pełnił funkcję dyrygenta Teatru Wielkiego w Warszawie, a od 1960 r. prowadził klasę dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W tej samej uczelni dwukrotnie (w latach 1969–71 i od 1999) był kierownikiem Katedry Dyrygentury i Teorii Muzyki. W latach 1978–81 pełnił funkcję rektora uczelni (od 1979 r. – Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina). Od roku 1972 do 1977 był dyrektorem artystycznym i głównym dyrygentem Teatru Wielkiego w Łodzi, w latach 1981–83 pełnił tę samą funkcję w Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Współpracował również z Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie (1973–76) oraz z Badische Staatstheater w Karlsruhe (1983–87). Współpracował też z Daegu City Symphony Orchestra w Korei Południowej. Występował w wielu krajach Europy, a także poza jej granicami (Egipt, Kuba, Korea Południowa, USA). W latach 1978–82 był Prezydentem Association Europeenne des Conservatoires, Academies de Musique et Musikhochschulen, a w 1995 r. i w latach 1997–98 wykładał jako Visiting Professor dyrygenturę na Keimyung University w Korei Południowej. Za swą pracę otrzymał wiele nagród. Wśród licznych studentów Bogusława Madeya był jego syn, Emilian, obecnie uznany pianista, dyrygent i kompozytor, pedagog, wykładowca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.