Bolesław Leśmian

Jeden z czołowych przedstawicieli literatury w dwudziestoleciu międzywojennym. Pochodził z żydowskiej zasymilowanej rodziny. Ojciec, księgarz przyjął chrzest i wyznanie rzymskokatolickie. Członek Polskiej Akademii Literatury. Bolesław studiował prawo w Kijowie, podróżował do Niemiec i Francji. Czerpał z twórczości baroku, romantyzmu, Młodej Polski. Przez współczesnych sobie nie został doceniony, odsunął się od społeczeństwa. Po śmierci uznany za najbardziej nowatorską, najoryginalniejszą i najbardziej skrajną indywidualność literatury polskiej XX w., często uważany wręcz za geniusza. Był autorem baśni pisanych prozą „Basnie arabskie”, „Klechdy polskie” oraz erotyków. Jego stryjecznym bratem był Jan Brzechwa, a wujem Antoni Lange. Chciał …”wyjść poza pojęcia ludzkie, poza „rzeczywistość wtórą” i obrócić się twarzą ku chaosowi, ku tajemnicy wszechświata”…