Cecylja Plater Zyberkówna

Zapatrzona w bohaterską ciotkę Emilię Plater mając dziesięć lat uciekła z domu, by dołączyć do walczących w powstaniu styczniowym. Uciekinierkę szybko złapano. Mimo, że jej ojciec szczycił się tytułem hrabiowskim Cecylia Plater-Zyberk całe swoje dorosłe życie poświęciła religii i pracy społecznej. Początkowo kształciła się w domu, a wielki wpływ na kształtowanie jej charakteru miał nauczyciel religii i języka francuskiego ksiądz Gardin. Ponieważ w Królestwie Polskim, w ramach represji po powstaniu styczniowym, ograniczono swobodę nauczania jako nastolatka trafiła do szkoły prowadzonej przez siostry Sacre Coeur w Poznaniu. Po ukończeniu szkoły młodziutka Cecylia postanowiła zrealizować misję, którą uznała za cel swojego życia – umożliwienie ubogim dziewczętom zdobycie zawodu, by w ten sposób poprawić ich warunki życia. Mają dwadzieścia pięć lat wyjechała do Paryża gdzie przez dwa lata kształciła się w Szkole Rzemiosł. Po powrocie wstąpiła do zgromadzenia zakonnego sióstr posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego a po pewnym czasie stała się przełożoną warszawskiego domu zgromadzenia. Uzyskała również tytuł mistrza krawieckiego, a w roku 1883 założyła w Warszawie własną szkołę rękodzielniczą dla dziewcząt. Trzy lata później przy szkole powstało gimnazjum żeńskie w 1917 roku przekształcone w szkołę średnią. Osiem lat po otwarciu szkoły rękodzieła, w zakupionym majątku Chyliczki, otworzyła Zakład Gospodarczy kształcący niezamożne wiejskie dziewczęta. Wkrótce Zakład został przekształcony w Szkołę Żeńską Gospodarstwa Wiejskiego a w wolnej Polsce kontynuował działalność jako Wyższa Szkoła Gospodarcza dla Kobiet. Szkoła istnieje do dzisiaj jako Zespół Szkół Numer 3 imienia Cecylii Plater-Zyberkówny w Piasecznie. Cecylia Plater-Zyberk prowadziła również działalność charytatywną oraz publicystyczną, poruszając w swoich książkach kwestie religijne, społeczne i narodowe. Uważana jest za prekursorkę ruchów inteligencji katolickiej.