Feliks Jeziorański

Pochodził z powiatu siedleckiego, w Warszawie ukończył gimnazjum i kursy prawnicze. Tu w 1837 r. rozpoczął aplikację przy Trybunale Cywilnym, w 1842 r. przeprowadził się do Piotrkowa, gdzie w 1847 r. został asesorem. Od 1857 r. był sędzią trybunału w Kaliszu, później prokuratorem. Wystosował do władz rosyjskich pismo i za użycie języka polskiego w urzędowym piśmie popadł w zatarg z gubernatorem rosyjskim. Prawdopodobnie dlatego został przeniesiony do Łomży i dopiero po kilku latach mógł wrócić do Kalisza, by pracować jako sędzia w Sądzie Apelacyjnym. W 1875 r. został radcą stanu. Po wprowadzeniu reformy sądownictwa w 1876 r. zakończył służbę prawniczą i zamieszkał w Warszawie, gdzie został redaktorem „Gazety Sądowej”. Wydał kilka książek, pisał komentarze z dziedziny prawa hipotecznego, artykuły na tematy prawnicze publikował w prasie branżowej. Był członkiem komitetu redakcyjnego „Wielkiej encyklopedii powszechnej ilustrowanej”.