Feliks Kucharzewski

Historyk nauki i techniki W Szkole Głównej Warszawskiej studiował matematykę i fizykę, a mechanikę w paryskiej Szkole Dróg i Mostów. W latach 1874 – 1877 pracował przy budowie kolei nadwiślańskiej oraz budowie Szpitala Dzieciątka Jezus. Był inżynierem w Wydziałach Technicznych Dróg Żelaznych Warszawsko – Wiedeńskiej i Warszawsko – Brzeskiej. Pracował w warszawskich organizacjach i towarzystwach gospodarczych, a w 1878 r. założył miesięcznik „Przegląd Techniczny” i przez lata je redagował. Pismo było poświęcone sprawom techniki i przemysłu. Współpracował także z innymi pismami. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Techników. W 1919 r. otrzymał tytuł profesora honorowego Politechniki Warszawskiej, kierował tam Katedrą Mechaniki Teoretycznej i wykładał tam historię mechaniki. Zajmował się hydrodynamiką i hydrauliką. Opracował polską bibliografię techniczną. Jako historyk nauki badał dzieje astronomii polskiej, badał dokonania m.in. Kopernika, Heweliusza, Jana z Olkusza.