Franciszek Bohomolec

Był polskim jezuitą i nauczycielem, jak również redaktorem, komediopisarzem, publicystą oraz tłumaczem i wydawcą. Bohomolec był jednym ze współtwórców polskiego oświecenia, wykładowcą wymowy w Collegium Nobilium jezuitów w Warszawie w 1753 roku – pierwszej wyższej uczelni w Warszawie. Był redaktorem i wydawcą zreformowanej gazety, która zyskała miano nowoczesnego dziennika politycznego. Od 1761 roku wychodziła dwa lub trzy razy w tygodniu. Kierował drukarnią jezuicką, aż do swojej śmierci w 1784 roku. Franciszek Bohomolec wprowadził na scenę teatralną kantatę, czyli śpiewogrę (Nędza uszczęśliwiona oraz Prostota cnotliwa) której bohaterem stał się lud, co było wielką nowością w ówczesnej Polsce szlacheckiej.