Gustaw Fritsche

Ważną sprawą dla niego była opieka medyczna dla osób ubogich.
Był synem inżyniera górniczego. Studiował w nowo otwartej Akademii Medyko-Chirurgicznej. Kontynuował studia w Heidelbergu i Jenie, gdzie w 1866 roku uzyskał tytuł doktora medycyny. Ze względu na stan zdrowia musiał przerwać studia i leczyć się w Hiszpanii i Portugalii. Po zakończeniu studiów powrócił do Warszawy. Przez kilka lat był ordynatorem w szpitalu w Częstochowie. Tam urodził się jeden z jego synów, późniejszy znany aktor kina i warszawskich teatrów. Ponownie wrócił do Warszawy i tu pracował jako ordynator w Szpitalu Praskim, jako lekarz naczelny szpitala zapasowego i jako lekarz Kolei Żelaznej Warszawsko – Wiedeńskiej. Wraz z doktorem Dobrzyckim założyli zakład wodoleczniczy i prywatne ambulatorium dla chorych niezamożnych. Zajmował się problemem podrzutków, nocną pomocą lekarską, reformą szpitalnictwa. Podjął ideę Stanisława Markiewicza, by stworzyć kolonie letnie dla dzieci słabowitych. Opublikował wiele prac zarówno naukowych, jak popularnych z dziedziny medycyny i higieny. Grywał w szachy z redaktorem Wacławem Szymanowskim.