Helena Jamińska

Uczyła się śpiewu u Giovanniego Lampetriego, debiutowała w 1891 r., w Łodzi, pod pseudonimem Helena Prylińska. Około 1893 r. wyszła za mąż za śpiewaka i aktora Władysława Jamińskiego i od momentu ślubu występowała pod nazwiskiem męża. Występowała w zespołach Cz. Janowskiego, B. Mareckiego, F. Felińskiego w wielu miastach, m.in. w Lublinie, Łodzi , Piotrkowie, Radomiu, Płocku. W 1899 r. dostała propozycję pracy w zespole operetki Warszawskich Teatrów Rządowych. Występowała tam do końca życia. W operetkach śpiewała partie sopranowe, najpierw na scenie Teatru Nowego, później również na scenie Teatru Nowości.