Henryk Dobrzycki

Prekursor kolonii letnich i leczenia sanatoryjnego Pochodził z Kalisza, gdzie ukończył szkołę średnią. Początkowo podjął studia na Wydziale Architektury Szkoły Sztuk Pięknych, ale z powodu wady wzroku zrezygnował z nich i wstąpił do Akademii Medyko-Chirurgicznej. W czasie powstania styczniowego niósł pomoc medyczną powstańcom i ludności cywilnej. To wtedy zobaczył, w jakiej nędzy i bez dostępu do podstawowej opieki medycznej żyją ludzie na prowincji. W 1864 r. ukończył studia i zamieszkał we wsi Mienia, gdzie przez 15 lat prowadził sanatorium przeciwgruźlicze dla osób niezamożnych. Wraz z T. Chałubińskim i F. Sokalskim założył towarzystwo wspierające badania naukowe, a swoją wiedzę poszerzał biorąc udział w konferencjach naukowych. Po 1898 r. kierował Departamentem Klimatycznym i Uzdrowisk Wodnych Towarzystwa Higienicznego. Był autorem 125 prac naukowych i edukacyjnych, z których wiele dotyczyło kołtuna i gruźlicy. Interesował się muzyką, organizował obchody 50 rocznicy śmierci F. Chopina, w wolnym czasie komponował.