Henryk Krzymuski

Henryk-Jan Krzymuski, ps. „Jagodziński”, „Ryszard”.

W chwili wybuchu powstania miał niecałe 23 lata. W stopniu plutonowego podchorążego przyłączył się do śródmiejskiego zgrupowania „Bartkiewicz”. Po powstaniu – wraz z innymi wziętymi do niewoli uczestnikami zrywu - trafił do Stalagu XI B Fallingbostel. Początkowo do obozu kierowano kobiety-oficerów walczące w Powstaniu. Wiadomo o tym dzięki zachowanym zdjęciom, które wykradł po wyzwoleniu obozu francuski jeniec i pomocnik obozowego fotografa André Matton. Wśród sportretowanych kobiet jest między innymi Jadwiga Chruścielówna, córka komendanta Okręgu Warszawa Armii Krajowej, gen.  Antoniego Chruściela „Montera”. Zbiór znajduje się w kolekcji Muzeum Powstania Warszawskiego. Zachował się także dokument poświadczający, że Henryk-Jan Krzymuski był jeńcem Fallingbostel. To karta z jego numerem jenieckim 140543. Jest także list jaki napisał z obozu do ukochanej.

Po wojnie Henryk Krzymuski wyemigrował do Australii. Od 1962 roku był kierownikiem i reżyserem Teatru Polskiego w Adelajdzie (późniejsza nazwa Polski Teatr „Stary” w Adelajdzie). Po 35 latach pracy mianowany honorowym prezesem teatru. Swoje emigracyjne losy Henryk-Jan Krzymuski opisał w książce „Emigackie igraszki w Krainie Kangurów”.

Henryk-Jan Krzymuski został uhonorowany wieloma odznaczeniami w Polsce i Australii. Otrzymał Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal Wojska, Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Złoty Krzyż Zasługi (polski i australijski) a także Medal of the Order of Australia.

Spoczywa na Cmentarzu w Mitcham City w Południowej Australii. Upamiętniony symbolicznie także na Starych Powązkach w Warszawie.