Hugo Kołłątaj

W katakumbach zostali pochowani bliscy współpracownicy i sojusznocy króta Stanosława Augusta Poniatowskiego w działaniach na rzecz przeprowadzenia reform ustrojowych i politycznych. Należeli do nich Hugo Kołłątaj, Franciszek Bohomolec oraz Jan Chrzciciel Albertrandi. Hugo Kołłątaj– jedna z ważniejszych postaci w otoczeniu króla Stanisława Augusta. Polityk działający w ostatnim okresie istnienia niepodległej Rzeczpospolitej, mąż stanu, publicysta oświeceniowy, pisarz katolicki, pełnił funkcję prezbitera oraz był kanonikiem, satyrykiem, poetą, geografem i historykiem ... jak przystało na prawdziwego człowieka oświecenia. Hugo Kołłątaj był członkiem Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych, współpracownikiem Komisji Edukacji Narodowej oraz twórcą planu rozbudowy szkół w całym kraju. W czasie wojny polsko-rosyjskiej w 1792 roku nakłaniał króla Stanisława Augusta Poniatowskiego do jak najszybszego przystąpienia do konfederacji targowickiej, do której sam zgłosił zamiar przystąpienia. Przerażony postawą tłumów, które protestowały przeciwko konfederacji, uciekł w nocy z 24 na 25 lipca ze stolicy. W początkach XIX wieku Hugo Kołłątaj był współtwórcą Liceum Krzemienieckiego. Latach 1809-1812 był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk. Ostatnie lata życia spędził w Księstwie Warszawskim.