Ignacy Piotrowski

Około 70 lat życia poświęcił warszawskim wodociągom i kanalizacji. Pracował przy budowie filtrów powolnych i pośpiesznych. Był naczelnikiem Stacji Filtrów. Po II wojnie św. uruchamiał studnie artezyjskie i wodociągi miejskie. Jako jeden z wielu specjalistów czuwał nad kolejnymi etapami rozbudowy warszawskich wodociągów i kanalizacji. Urząd Miasta Warszawy zatrudniał Ignacego Piotrowskiego jako eksperta w zakresie inżynierii sanitarnej. Był profesorem Politechniki Warszawskiej, gdzie wykładał wodociągi i kanalizację. Działał aktywnie w Zrzeszeniu Gazowników i Wodociągowców Polskich (obecnie Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych ). Celem działań członków Zrzeszenia było polepszenie warunków sanitarnych miast i osiedli. Jako wybitny specjalista w dziedzinie wodociągów Piotrowski dbał o podnoszenie kwalifikacji zawodowych członków Zrzeszenia oraz pozostałych pracowników branży poprzez różne formy szkoleń.