Zdjęcia
Biogram
Jadwiga Dajkowska (z domu Filleborn) - w Powstaniu Warszawskim nosiła pseudonim „Pogodna”. W stopniu kaprala podchorążego pełniła funkcję łączniczki na terenie Śródmieścia Północnego. 33 letnia Jadwiga Dajkowska – w chwili wybuchu zrywu – była już doświadczonym żołnierzem. Ukończyła Szkołę Podchorążych i w konspiracji działała od maja 1940. Uczestniczyła w kolportażu prasy podziemnej a także przenoszeniu broni i amunicji.
Po upadku Powstania, 2 października 1944 opuściła Warszawę wraz z ludnością cywilną. Przez Pruszków trafiła do Łowicza. Po powrocie do Warszawy męża, Leonarda Dajkowskiego, lekarza i więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych przeprowadzili się do Gdyni. Wspólnie założyli tam Pogotowie Ratunkowe przy ul. Świętojańskiej 88. Po śmierci męża Jadwiga Dajkowska wróciła do Warszawy. Pod koniec życia ponowne zamieszkała w Gdyni. Zmarła w wieku 77 lat. Pogrzeb Jadwigi Dajkowskiej odbył się w 52 rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego -1 sierpnia 1996 roku. Za bohaterską postawę została oznaczona Medalem Zwycięstwa i Wolności, Medalem za Warszawę, Warszawskim Krzyżem Powstańczym oraz Odznaką Grunwaldzką.
W rodzinnym grobie na Starych Powązkach – spoczywa również starszy brat Jadwigi Dajkowskiej - Daniel Filleborn ps.”Daniel”. Podobnie jak siostra – uczestnik Powstania. Walczył w batalionie „Kiliński”. Ostatniego sierpnia, podczas akcji w Ogrodzie Saskim - której celem było otwarcie drogi dla żołnierzy wycofujących się ze Starego Miasta - został ranny. Przeżył Powstanie, zmarł krótko po wojnie w 1946 roku. Według inskrypcji z nagrobka zginął śmiercią tragiczną.
W grobie Fillebornów - pochowano również innego członka rodziny - Ryszarda. Według dostępnych informacji - Ryszard Filleborn był ofiarą cywilną walk. Polski Czerwony Krzyż podaje, że zginął dzień po wybuchu zrywu, 2 sierpnia 1944 roku. Ekshumowany z mogiły przy ulicy Nowogrodzkiej – ostatecznie spoczął na Starych Powązkach.
Lokalizacja na planie