Jan Chrzciciel Albertrandi

Był polskim biskupem rzymskokatolickim, jezuitą, a także biskupem pomocniczym poznańskim od 1796 do 1798 r. oraz warszawskim w latach 1798-1808, pełnił inne funkcje w strukturach kościelnych. Albertrandi był osobą doskonale wykształconą, władał kilkoma językami, był poliglotą oraz redaktorem różnych wydawnictw: w tym m.in. w latach 1769-1777 był redaktorem Zabaw Przyjemnych i Pożytecznych. Pracował również w Bibliotece Załuskich. Jan Chrzciciel Albertrandi był twórcą tzw. Tek Albertrandiego, będących wypisami źródeł do historii Polski z archiwów Watykanu, Neapolu i Szwecji. Podróżował po Europie, gdzie zdobywał archiwalne materiały dotyczące dziejów Polski. W 1773 roku powrócił do kraju. Jan Chrzciciel Albertrandi był jednym z sekretarzy i lektorów króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Z uwagi na jego wiedzę i wykształcenie został włączony do prac Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych, był także bibliotekarzem królewskim oraz współzałożycielem i pierwszym prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie. W 1776 roku w uznaniu swoich zasług został nobilitowany - Otrzymał własny herb – Albertrandi. Zgodnie z życzeniem został pochowany w katakumbach na warszawskim cmentarzu Powązkowskim, bez żadnego napisu.