Jan Rostafiński

Zamiłowany podróżnik, taternik, narciarz Studiował rolnictwo i fizjologię zwierząt na Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, następnie w Akademii Rolniczej w Bonn-Poppelsdorf. Po zakończeniu I wojny św. rozpoczął pracę w SGGW, jako kierownik katedry Hodowli Zwierząt. Jednocześnie brał udział w tworzeniu Wydziału Weterynaryjnego, na którym później wykładał. W wolnej Polsce organizował hodowlę bydła, trzody chlewnej i owiec. Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego. W latach 30-tych wykładał także na Wydziale Rolnym Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. W Polskim Radiu prowadził przyrodnicze pogadanki dla młodzieży, był jednym z autorów „Praktycznej encyklopedii gospodarstwa wiejskiego”. W czasie ll wojny wykładał, był więźniem Pawiaka i K.L. Stutthof. Po wojnie podjął pracę na SGGW, ale na skutek działań Służby Bezpieczeństwa w 1950 r. przeniesiono go na przymusową emeryturę. Był członkiem licznych towarzystw naukowych i przyrodniczo-turystycznych.