Jan Strzelecki

Uczestnik w powstania warszawskiego, walczył na Żoliborzu. Jako starszy strzelec „Władek” był żołnierzem IV Batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego. Po rozproszeniu oddziału, wraz ze zgrupowaniem żoliborskim przedostał się do Puszczy Kampinoskiej. W nocy z 15 na 16 sierpnia wraz z oddziałami partyzanckimi ponownie znalazł się na Żoliborzu, gdzie został włączony do 5 drużyny, plutonu 230, w Zgrupowaniu „Żniwiarz”. Dwukrotnie ranny podczas walk i odznaczony Krzyżem Walecznych. W czasie okupacji razem z braćmi Ignacym i Ksawerym Tłoczyńskim, Czesławem Spychałą, wspomnianym Tomaszewskim i Jerzym Gottschalkiem trenowali tenis mimo surowego zakazu uprawiania sportu, za złamanie którego groziła kara śmierci. Ćwiczyli na skrytych w głębokim jarze kortach za Instytutem Głuchoniemych przy placu Trzech Krzyży, brali też udział w turniejach organizowanych w podwarszawskich miejscowościach. Po wojnie wstąpił do PZPR działając jednocześnie w strukturach opozycyjnych. Pasja do sportu pozostała, uprawiał narciarstwo i taternictwo. Był też znanym socjologiem, autorem książek, członkiem Komitetu Obrony Robotników, doradcą „Solidarności”. Zmarł tragicznie, wskutek pobicia nieopodal mostu Śląsko-Dąbrowskiego u wylotu ulicy Karowej.