Jan Trejdosiewicz

Studiował w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie, naukę kontynuował w Petersburgu studiując do 1859 r. nauki przyrodnicze na wydziale matematyczno- fizycznym Uniwersytetu. Kolejne studia odbył na Akademii Górniczej we Freiburgu. Po powrocie do kraju został profesorem mineralogii w Instytucie Politechnicznym i Rolniczo-Leśnym w Puławach ( d. Nowa Aleksandria ). Od 1867 r. w Szkole Głównej w Warszawie wykładał petrografię, geologię i paleontologię. Prowadził badania geologiczne na Kielecczyźnie i Lubelszczyźnie. Za stworzenie mapy geologicznej Lubelszczyzny otrzymał tytuł szlachecki i herb Ostoja II. W 1890 r. przeszedł na emeryturę, ale w 1894 r. będąc na emeryturze został dyrektorem szkoły realnej. Był niezwykle utytułowany: był doktorem filozofii w Heidelbergu, doktorem mineralogii i geognozji w Charkowie, członkiem korespondentem Towarzystwa nauk Ścisłych w Paryżu i członkiem rzeczywistym Carskiego Towarzystwa Mineralogicznego w Petersburgu.