Józef Lenartowicz

Od 1905 do 1934 roku pełnił funkcję naczelnego inżyniera budowy warszawskiej sieci tramwajów elektrycznych. Był naczelnym inżynierem Komitetu Budowy, który nadzorował wprowadzenie elektryfikacji tramwajów warszawskich, m.in. zaprojektował elektrownię tramwajową przy ul. Przyokopowej 28 na warszawskiej Woli. Budynki zakładowe projektował, nawiązując głównie do stylu neoromańskiego – co było typowe dla budownictwa przemysłowego tego okresu. Stosował staranny, ciekawy detal architektoniczny. Z dawnego kompleksu zachowały się cztery budynki: hala maszyn, hala kotłów, budynek administracyjny oraz portiernia. W tych budynkach mieści się Muzeum Powstania Warszawskiego. Józef Lenartowicz był profesorem Katedry Komunikacji Miejskiej Politechniki Warszawskiej, w 1925 roku zainicjował opracowanie projektu linii metra w Warszawie. Nowoczesna sieć tramwajów elektrycznych została uruchomiona w roku 1908, jednak początkowo obejmowała ona obszar niewiele większy niż dzisiejsze Śródmieście. Lenartowicz rozumiał konieczność rozwoju transportu miejskiego poprzez budowę metra, jednak kryzys lat 30. XX wieku oddalił możliwość realizacji tego planu. W latach 30. XX wieku kryzys gospodarczy zatrzymał prace nad budową metra, ale zespół kierowany przez prof. Lenartowicza nie przerwał prac projektowych, podczas których powstało około 200 projektów studialnych i 18 prac dyplomowych dotyczących warszawskiego metra.