Józef Wierusz-Kowalski

Rektor uniwersytetu we Fryburgu (1897), po odzyskaniu niepodległości poseł RP przy Stolicy Apostolskiej, w Holandii, Austrii i Turcji. Jego główną dziedziną badań była luminescencja mieszanin ziem rzadkich ze związkami metali alkalicznych pod wpływem promieniowania nadfioletowego i promieniowania katodowego, a także fosforescencja związków ziem rzadkich i związków organicznych, w 1910 roku odkrył zjawisko tzw. fosforescencji postępowej. Za prace w tej dziedzinie został wyróżniony i doceniony w 1912 roku na Uniwersytecie Harvarda. Ponadto, zajmował się doświadczeniami z wyładowaniami elektrycznymi. Jego asystentem we Fryburgu był Ignacy Mościcki. W 1917 roku powrócił do kraju by zorganizować katedrę fizyki na UW. W roku 1919 został mianowany profesorem Politechniki. W 1919 wstąpił do służby dyplomatycznej II Rzeczypospolitej.