Józef Wolff

Był synem kupca i bankiera pochodzenia żydowskiego, studiował nauki ekonomiczne w Lipsku, następnie podjął pracę w Banku Handlowym w Warszawie. Jednak jego prawdziwą pasją byłą historia i jej poświęcał cały czas wolny. Przeniósł się do Petersburga, gdzie prowadził księgarnię i podjął badania Metryki Litewskiej ( zbioru odpisów dokumentów, które wychodziły z kancelarii Wielkiego Księcia oraz dokumentów sejmowych). Krakowska Akademia Umiejętności powołała go na członka korespondenta. Wydał kilka opracowań prozopograficznych ( badania historyczne polegające na analizie danych dotyczących określonej grupy, przede wszystkim elit społecznych i politycznych, ich związków rodowych, społecznych, towarzyskich). Opracował czterotomowy „Herbarz szlachty litewskiej”. Nigdy nie opublikowany herbarz spłonął w Warszawie w Bibliotece Krasińskich w 1944 r., inne prace m.in. „Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386–1795”,” Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku” były wysoko ocenione przez historyków.