Julian Wołoszynowski

Był prozaikiem, poetą, dramatopisarzem, krytykiem i aktorem teatralnym.

Urodził się 4 kwietnia 1898 w Serbach na Podolu. Był synem Joachima i Marii z Łukaszewiczów, wychował się w rodzinnym majątku Serby. W 1910 r. rodzina Wołoszynowskich przeniosła się do Kijowa. Tam Julian ukończył gimnazjum i wstąpił na Uniwersytet Kijowski św. Włodzimierza, aby studiować prawo. Już podczas nauki w gimnazjum związał się z Teatrem Studia Stanisławy Wysockiej. Pod pseudonimem występował także w Teatrze Polskim i Małym.

29 listopada 1918 r. poślubił Zofię Kałusowską, co zakończyło się rozwodem. Potem związał się z Marią Dulębą, z którą w 1951 roku zawarł drugie małżeństwo.

Od 1919 r. mieszkał w Warszawie, gdzie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Występował w teatrach warszawskich, był aktorem w Reducie (1922–1924). Od 1924 oddawał się wyłącznie pracy literackiej. Jego recenzje teatralne w latach 30. prezentowały sanacyjne poglądy na rolę sztuki w społeczeństwie.

W czasie II wojny światowej przebywał w Warszawie.

Po powstaniu warszawskim i pobycie w obozie w Pruszkowie przebywał w Krakowie, gdzie w 1946 r. został kierownikiem literackim Teatru Kameralnego Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych (TUR). Do Warszawy powrócił w 1947 r.

Julian Wołoszynowski zmarł 16 grudnia 1977 r. w Warszawie. Został pochowany na Starych Powązkach w Alei Zasłużonych razem z żoną Marią Dulębą.

Nagrobek Marii Dulęby Wołoszynowskiej jest sześćdziesiątym ósmym w rzędzie nagrobków w Alei Zasłużonych Cmentarza Stare Powązki, licząc od pierwszego nagrobka Władysława Reymonta z 1925 roku.

Według ewidencji Cmentarza jest to Aleja Zasłużonych, rząd 1, miejsce 97.

Na pionowej płycie nagrobka widnieje inskrypcja:

D.O.M.

MARIA DULĘBA

JULIANOWA WOŁOSZYNOWSKA

ARTYSTKA DRAMATYCZNA

6.V.1959

„DOKĄD IDĘ TY IDZIESZ ZE MNĄ”

Na płycie nagrobnej inskrypcja:

JULIAN WOŁOSZYNOWSKI

PROZAIK – POETA

1898 – 1977