Karol Kazimierz Kurpiński

Muzyk i dyrygent Teatru Narodowego

Teatr Narodowy łączył wiele rodzajów przedsięwzięć artystycznych w okresie, kiedy nie było odrębnej sceny dla opery, operetki czy koncertów muzyki poważnej. To na deskach sceny narodowej koncentrowało się życie muzyczno-teatralne Warszawy. Ten teatr był jeszcze na początku XIX wieku ważną instytucją, gdzie mogły być prezentowane dzieła związane z epoką polskiego oświecenia - choć od 1795 roku już Polska nie istniała. Ale nadal były osoby zainteresowane utrzymaniem sceny Teatru Narodowego. Jednym z takich niestrudzonych propagatorów był Karol Kurpiński. Kim był? muzykiem, dyrygentem i dyrektorem Teatru Narodowego. W roku 1810 przybył do Warszawy i tu pozostał.. Kurpiński objął stanowisko skrzypka w orkiestrze, a później był drugim dyrygentem orkiestry Teatru Narodowego. Został także korepetytorem solistów i chóru teatru warszawskiego. Zwiększył skład orkiestry, wprowadził bardziej nowoczesną instrumentację, powiększył również skład chórów i podniósł je na wyższy poziom muzyczny. W 1812 roku został powołany na stanowisko nauczyciela muzyki w warszawskiej Szkole Dramatycznej. A osiem lat później założył i redagował, pierwsze polskie czasopismo muzyczne Tygodnik Muzyczny. Pisał recenzje muzyczne i teatralne.

Komponował muzykę do najrozmaitszych utworów scenicznych, głównie oper, komediooper, melodramatów oraz baletów. Po objęciu stanowiska dyrygenta opery starał się wystawiać najnowsze i znane już w Europie zachodniej spektakle. Do najbardziej popularnych utworów Kurpińskiego należały opery: Dwie chatki, Paląc Lucypera, Szarlatan, Jadwiga królowa Polski, Nadgroda, Zamek na Czorsztynie, czyli Bojomir i Wanda, Leśniczy w Kozienickiej Puszczy, Cecylia Piaseczyńska, melodramat Oblężenie Gdańska i balety: Terpsychora nad Wisłą, Mars i Flora, Trzy gracje. W 1830 roku opublikował - anonimowo - Krótki rys Teatru Narodowego od roku 1818 do chwili obecnej. Był autorem Dziennika prywatnego niektórych czynności teatralnych od roku 1827 do 1830, a także autorem prac teoretycznych o muzyce i podręczników.