Kazimierz Albin Dobrowolski

Warszawiak. W 1948 r. rozpoczął studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UW, gdzie w 1963 r. uzyskał stopień doktora, a w 1969 r. habilitację. Po zdobyciu habilitacji został kierownikiem Zakładu Zoologii Kręgowców UW, przekształconego wkrótce w Zakład Ekologii. Zakres jego zainteresowań obejmował m.in. ekologię ptaków wodnych i struktury ekosystemów. W 1976 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a dwa lata później został dziekanem wydziału. W 1979 r. mianowano go prorektorem ds. badań naukowych. Wreszcie w kwietniu 1982 r. nie poprzez elekcję, a z nominacji ministra oświaty został rektorem UW, w trudnych czasach stanu wojennego. Kiedy kolegium elektorów wybrało na jego następcę w 1984 roku znanego filozofa i opozycjonistę, prof. Klemensa Szaniawskiego, złożył rezygnację z urzędu. Władze nowego rektora nie zatwierdziły i nie przyjęły dymisji prof. Dobrowolskiego. Był to to pierwszy i jak dotąd jedyny taki przypadek w dziejach uczelni. Prof. Dobrowolski został pozostawiony na stanowisku do kolejnych wyborów, które wygrał prof. Grzegorz Białkowski w 1985 r. W tym czasie Dobrowolski został przewodniczącym Komisji Ochrony Zwierząt w Państwowej Radzie Ochrony Przyrody. W 1988 r. awansował na dyrektora Instytutu Ekologii PAN. Funkcję tę pełnił do 1996 roku. Jako delegat Polski uczestniczył w wielu międzynarodowych konferencjach, m.in. w Szczycie Ziemi w Rio de Janeiro w 1992 r. W latach 1996–1997 był Głównym Konserwatorem Przyrody i podsekretarzem stanu w ówczesnym Ministerstwie Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Współautor podręcznika Zoologia.