Kazimierz Czekotowski

Śpiewak, aktor i pedagog.

Artysta urodził na terenie dzisiejszej Ukrainy. Jego rodzinne miasto, obecnie, nosi nazwę Dniepr. Po przyjeździe do Polski w 1920 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Studiował na Politechnice Warszawskiej - ale przerwał studia inżynierskie na rzecz muzyki.

Tuż po uzyskaniu dyplomu Konserwatorium Muzycznego wyjechał na stypendium do Włoch, gdzie dokształcał się jako śpiewak. Występował tam także w radiu i na koncertach w Mediolanie i Genui - pod pseudonimami Casimiro de Walden i Dewalden.

Po powrocie do kraju otrzymał angaż w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Prawdopodobnie właśnie tam poznał Marię Bojar-Przemieniecką. W 1930 roku artyści wzięli ślub. Krótko potem razem wyjechali do Turcji.

Kazimierz uczył śpiewu w konserwatorium w Ankarze. Był też solistą Orkiestry Symfonicznej prezydenta. Pisał artykuły o tureckim życiu muzycznym do Ilustrowanego Kuriera Codziennego.   Na kilka lat przed wybuchem II wojny światowej Kazimierz Czekotowski i Maria Bojar-Przemieniecka wrócili do Warszawy. Oboje zasłynęli wówczas rolami ma deskach Teatru Wielkiego.

W okresie okupacji niemieckiej śpiewał w warszawskich kawiarniach „Gastronomia” i „Lourse” oraz udzielał prywatnych lekcji śpiewu. W tym samym czasie zaangażował się w działalność Biura Informacji i Propagandy ZWZ AK. Kazimierz Czekotowski oraz Maria Bojar-Przemieniecka przeżyli wojnę. Po upadku powstania, opuścili Warszawę wraz z ludnością cywilną.

Kazimierz - jesienią 1945 roku został dyrektorem szkoły muzycznej w Gdyni. W latach 1950–1952 był kierownikiem wokalnym  Opery Bałtyckiej. Działalność pedagogiczną na Wybrzeżu prowadziła również Maria. W latach 1945–1953 uczyła śpiewu w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku.

W latach 50-tych oboje wrócili do Warszawy, uczyli śpiewu operowego studentów wokalistyki. Przetłumaczył na język polski z włoskiego, francuskiego i rosyjskiego teksty 16 oper i kantat oraz pieśni – między innymi Madame Butterfly, Cyganerii i Carmen. Kazimierz Czekotowski po raz ostatni wystąpił na scenie 16 kwietnia 1955 jako Scarpia w Tosce Pucciniego.

Ufundował stypendium swojego imienia dla wyróżniających się studentów Wydziału Wokalnego PWSM w Warszawie.

Kazimierz Czekotowski zmarł w 1972 roku. Dziesięć lat później zmarła jego żona Maria Bojar-Przemieniecka, która spoczęła w tym samym grobie.