Kazimierz Graba-Łęcki

Rodzina Graba-Łęckich i Rettingerów.

Kazimierz Adam Graba – Łęcki - ps „Kazik - w chwili wybuchu Powstania Warszawskiego był uczniem I klasy liceum. Potrafił posługiwać się bronią i dołączył do zrywu jako strzelec. Walczył na Ochocie w IV Obwodzie „Grzymała” – Warszawskiego Okręgu AK. Miał zaledwie 15 lat - ale czuł się odpowiedzialny za losy Warszawy, to efekt patriotycznego wychowania. Jego ojciec Wacław Graba–Łęcki w latach 1935-1939 był wiceprezydentem stolicy. Misję tę, powierzył mu prezydent Stefan Starzyński. Rodzina „Kazika”, która wcześniej mieszkała w Krynicy gdzie Graba -Łęcki był lekarzem uzdrowiskowym - przeniosła się do Warszawy. Osiedlili się na Saskiej Kępie przy ulicy Nobla 7. Wybuch wojny zastał ich w Nałęczowie. W sierpniu 1940 roku, Kazimierz wraz z matką i siostrami Ludmiłą i Hanną - wrócił do Warszawy.

1 sierpnia 1944 roku do walki ruszył nie tylko 15-letni Kazik. Do Powstania przyłączyła się także 13-letnia Hania. Kazimierz Graba Łęcki poległ 2 sierpnia 1944 roku - rozstrzelany przez Niemców w Pęcicach pod Warszawą. Jego siostra Hanna zginęła pod koniec powstania, we wrześniu w czasie gaszenia pożaru kościoła na Saskiej Kępie, który był efektem ostrzału artyleryjskiego Armii Czerwonej.

W grobowcu na Starych Powązkach spoczywają Kazimierz Graba Łęcki oraz Stanisław Maciej Rettinger - pseudonim „Tomek” – uczestnik powstańczych walk na Czerniakowie. Rettinger to pierwotne nazwisko ojca rodu - Wacława. W 1922 roku zmienił je na Graba-Łęcki.