Kazimierz Jeżewski

Mając 16 lat wstąpił on do Seminarium Duchownego w Sandomierzu, jednakże go nie ukończył. Następnie wyjechał do Warszawy, gdzie ukończył gimnazjum. Tam też rozpoczął studia ekonomiczne. W 1900 roku ożenił się, a następnie urodził mu się syn. Jego żona umarła 3 lata później. Miało to ogromny wpływ na jego życie. Pozostawił swojego syna pod opieką siostry i wyjechał studiować do Danii i Szwajcarii. Do kraju wrócił po wybuch rewolucji 1905 roku, gdzie włączył się w prace Komitetu Sienkiewiczowskiego, którego celem było pomaganie dzieciom „robotniczej Warszawy”. Komitet został później przekształcony w Towarzystwo Opieki nad Dziećmi, w którym najpierw pełnił funkcję sekretarza, a następnie stanowisko wiceprezesa. W tym okresie za jego staraniami powstał prototyp Rodzinnego Domu Dziecka. Był także pomysłodawcą powołania Krajowego Biura Opieki nad Dziećmi, jednakże spotkało się to z niezadowoleniem elit, tak więc na własną rękę w 1908 roku powołał on Towarzystwo Gniazd Sierocych. Z czasem za sprawą tej organizacji w całym kraju zaczęło powstawać środowisko zastępczo-rodzinne. Po I wojnie światowej grupa sierot znacznie się powiększyła, a Jeżewski opracował koncepcję Wioski Sierocej jako zgrupowania kilku Gniazd. Pierwsza z takich wiosek powstała w 1929 roku. W tym samym roku założone Towarzystwo Wiosek Kościuszkowskich, który miał poparcie ówczesnych władz. Ludzie opuszczający domy zastępcze otrzymywali wykształcenie, zawód i drobne oszczędności z Funduszu Kształcenia Zawodowego lub Funduszu Posagowego, które tam funkcjonowały. Po zakończeniu II wojny światowej znów sierot wojennych było coraz więcej. Organizacja działała cały czas, nadal z poparciem władz. W 1947 roku nazwa organizacji została zmieniona na Towarzystwo Gniazd Sierocych i Wiosek Kościuszkowskich. Niestety Jeżewski zmarł w 1948 roku, a Towarzystwo przestało działać w 1949 roku. Jednakże na jego podstawie w 1957 roku utworzono Koło Towarzystwa Przyjaciół Dzieci - Przyjaciół Dzieci im. K. Jeżewskiego, działające w ramach struktur Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Koncept Kazimierza Jeżewskiego jest kontynuowany poprzez rodzinne domy dziecka.