Konrad Libicki

Od 1933 roku Konrad Libicki zajmował stanowisko dyrektora naczelnego Polskiej Agencji Telegraficznej. Następnie, od listopada 1935 roku, pełnił funkcję prezesa rady nadzorczej Polskiego Radia SA, a od września 1938 roku został dyrektorem naczelnym tej instytucji. W dzienniku Express Poranny z 1939 roku, pojawiła się krótka relacja z pierwszego zjazdu delegatów Społecznego Komitetu Radiofonizacji Kraju, na którym Libicki wygłosił przemówienie. „Kultura jest właściwie przetworzeniem ludzkiego życia i ludzkiej pracy. Im życie to jest pełniejsze, im praca intensywniejsza, tym kultura staje się głębsza i powszechniejsza”. Tymi słowami Józefa Piłsudskiego zwrócił się naczelny dyrektor Polskiego Radia minister Konrad Libicki do licznie przybyłych z całego kraju uczestników pierwszego walnego zjazdu delegatów Społecznego Komitetu Radiofonizacji Kraju. – „Radio – mówił w dalszym ciągu dyrektor Libicki – musi stać się tym właśnie czynnikiem wydobywania i rozszerzania kultury w Polsce.” Po wybuchu II wojny światowej udał się najpierw przez Rumunię do Francji, a później do Wielkiej Brytanii, gdzie spędził dwa lata w obozie w Rothesay. Po wojnie pozostał na emigracji, pracując jako dziennikarz w redakcji Reutera. Był współzałożycielem Instytutu Józefa Piłsudskiego w Londynie i jego wiceprezesem. Wspólnie z Janem Starzewskim kierował pismem Niepodległość.