Ksawery Tłoczyński

Zaczynał karierę jako czołowy polski junior drugiej połowy lat trzydziestych. Na rozegranych w 1937 roku w Krakowie mistrzostwach Polski w tej kategorii wiekowej wywalczył tytuły i w singlu, i w deblu, a w poprzednich latach dwa razy był wicemistrzem w grze podwójnej. W mistrzostwach Polski seniorów dochodził do półfinałów debla i miksta oraz ćwierćfinału singla (1939). Trenował z członkami kadry na Puchar Davisa i Mitropa Cup, ale w rozgrywkach nie wystąpił. Wojna przerwała dobrze zapowiadającą się karierę. Tłoczyński brał udział w powstaniu warszawskim, służył w stopniu podporucznika AK, razem z kolegami z batalionu Ruczaj, wziął udział w popisowej akcji zdobycia szturmem budynków koszarowych SS. Żołnierze wzięli do niewoli 72 esesmanów, zdobyli około stu sztuk broni maszynowej, zapasy amunicji i żywności, a nawet ciężarówkę i samochód opancerzony. Wskutek ran dowódcy, przejął dowodzenie i doprowadził akcję do końca. W uznaniu otrzymał odznaczenie Krzyża Walecznych, osobiście od generała Tadeusza Bora-Komorowskiego. Po wojnie dalej grał w tenisa, już jako amator. Publiczność go kochała, nazywała dżentelmenem kortu, bo potrafił doceniać zagrania rywali.