Leon Biedroński

Urodzony w Warszawie, tu ukończył z odznaczeniem w 1858 r. Szkołę Sztuk Pięknych. Otrzymał stypendium, dzięki któremu mógł wyjechać do Rzymu i Florencji, by doskonalić swój warsztat. Lata 1864 – 1868 spędził w Paryżu, skąd wrócił do Warszawy z dużym dorobkiem artystycznym. Warszawskie Towarzystwo Sztuk Pięknych wystawiało przez wiele lat jego prace. Początkowo był przedstawicielem malarstwa rodzajowego i portretowego, ale w późniejszym okresie twórczości, już jako człowiek dojrzały artystycznie skupił się na malarstwie religijnym. U schyłku życia pracował w Kozłówce Konstantego Zamoyskiego, dla którego porządkował galerię dzieł sztuki. Zajmował się także konserwacją tych dzieł. Zachowały się obrazy Biedrońskiego w kościołach m.in. w Garwolinie czy Piotrkowie Trybunalskim. Najbardziej znane portrety to portret aktora Jana Królikowskiego czy portret ordynata Kozłówki, Konstantego Zamoyskiego.