Ludwik Wostrowski

Był mistrzem w uwydatnianiu ludzkich sła¬bości Szkołę średnią ukończył w Jarosławiu i wkrótce, nie mając osiemnastu lat wstąpił do zespołu teatralnego. Grał w różnych miastach do roku 1902, kiedy to zaangażowano go zespołu dramatu Warszawskich Teatrów Rządowych. Chyba lubił zmieniać miejsca pracy, bo w latach 1906 – 1909 ponownie występował we Lwowie, w Teatrze Miejskim. We wrześniu 1909 wrócił do Warszawy, do zespołu Teatrów Rządowych i tu został do końca. Chętnie grywał w repertuarze modernistycznym role dekadentów. Jego popisową rolą była rola Zbyszka w „Moralności pani Dulskiej”. Czasem reżyserował i był dobrze oceniany przez krytyków. Ostatnią reżyserowaną przez niego sztuką były „Złote więzy” Rydla z Osterwą w roli głównej. Zmarł w Rudce, w sanatorium dla chorych na gruźlicę. Pogrzeb przeszedł do historii. W trakcie pogrzebu nad kondukt nadleciał niemiecki dwupłatowiec i zrzucał małe bomby. Wśród uczestników ceremonii wybuchła panika, ludzie uciekali, konie poniosły. Następnego dnia ogłoszono ewakuację Warszawy.