Maria Anna Tyszkiewiczowa (ordonówna)

W dzieciństwie uczęszczała do szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim w Warszawie, a w wieku 16 lat debiutowała w teatrzyku „Sfinks”. Ogromną rolę w ukształtowaniu jej scenicznej dojrzałości odegrał Fryderyk Jarosy. Pod jego kierunkiem wykształciła swój niepowtarzalny styl, stając się dojrzałą artystką. Sławę, nieprzemijającą do wybuchu wojny, dało jej wykonanie piosenki Miłość ci wszystko wybaczy z filmu Szpieg w masce z 1933 r, To stało się wizytówką Ordonówny. Tekst piosenki napisał Julian Tuwim, a muzykę najsłynniejszy kompozytor filmowy owego czasu Henryk Wars. Do tych najbardziej popularnych utworów należały: Córka kata, Johnny, Sam mi mówiłeś, Uliczka w Barcelonie, Serce matki. Występowała w filmach polskich, jak np. Niewolnica miłości z 1922 r, Orlę z roku 1926 i Parada Warszawy z 1937. W czasie wojny występowała na terenie ZSRR, została aresztowana i zesłana do obozu na Syberii. Gdy generał Władysław Anders tworzył wojsko polskie na terenach Związku Radzieckiego i gdy razem z żołnierzami z Syberii mogła wyjechać także ludność cywilna, zajęła się pomocą i ratowaniem sierot wojennych. Dzięki jej staraniom ponad 400 dzieci wyjechało ze Związku Radzieckiego. Jej stan zdrowia uległ pogorszeniu, odnowiła się gruźlica i musiała zaprzestać występów na scenie. W tym okresie ujawniły się inne zdolności artystki – zaczęła pisać wiersze oraz malować. Choroba zmusiła Ordonkę do osiedlenia się w Haifie, potem przebywała przez pewien czas w Indiach, wreszcie w ostatnich latach życia osiadła w Bejrucie, gdzie poświęciła się malarstwu, wystawiała swoje prace. Mimo intensywnej opieki lekarzy i troskliwości męża nie udało się zahamować gruźlicy i Hanka Ordonówna zmarła w Bejrucie w 1950 roku. W latach 80. XX wieku jej prochy zostały sprowadzone do Polski dzięki wysiłkom Jerzego Waldorffa i Miry Zimińskiej -Sygietyńskiej. Spoczęła w swoim ukochanym mieście w Warszawie.. Była żoną arystokraty Michała Tyszkiewicza, ale nie przestała występować na scenie. O romansie dziewczyny z proletariackiego domu i arystokraty ze wspaniałego rodu Tyszkiewiczów plotkował cały artystyczny świat. Za jej uwolnieniem z Pawiaka wstawił się osobiście u Hitlera sam włoski król Wiktor Emanuel. A jej wrażliwość na los dzieci kazała jej zorganizować akcję poszukiwania i ewakuowania z głębi Rosji sowieckiej polskich sierot wojennych.