Maria Kwaśniewska-Maleszewska

Ukończyła żeńskie Gimnazjum Romany Sobolewskiej – Konopczyńskiej w Łodzi. W 1938 roku przeprowadziła się do Warszawy, by studiować matematykę. Niestety wybuch II wojny światowej pokrzyżował jej plany. Swój sportowy debiut miała w roku 1927 w Łodzi w Harcerskim Klubie Sportowym. Klub w Łodzi zmieniła jeszcze dwukrotnie, ale najdłużej związana była z klubem ŁKS Łódź. Po przeniesieniu się do Warszawy, zostaje zawodniczką Polonii Warszawa. Rok później zmieniła klub na AZS Warszawa. W 1932 roku miała udać się na Igrzyska Olimpijskie w Los Angeles, jednak przez chorobę musiała z tego zrezygnować. Po dwóch latach powróciła do sportu i ustanowiła rekord Polski w rzucie oszczepem. Na następnych Igrzyskach Olimpijskich, odbywających się w Berlinie, zdobyła brązowy medal. Choć największy sukces osiągnęła jako oszczepniczka, to uprawiała także wiele innych dyscyplin sportowych i odnosiła w nich sukcesy. Zdobywała mistrzostwa Polski w skoku w dal (od którego rozpoczęła swoją sportową karierę). W rzucie kulą reprezentowała Polskę na mistrzostwach Europy w 1946, zajmując 6. miejsce. W sportach zespołowych, natomiast została mistrzynią Polski w hazenie w 1932, a w koszykówce zdobyła brązowy medal na Światowych Igrzyskach Kobiet w Pradze w 1930. Brała czynny udział w II wojnie światowej. Najpierw w 1939 walczyła podczas obrony Warszawy, a w późniejszych latach jej mieszkanie stało się otwartym domem dla bezdomnych i głodujących Polaków i Żydów. Po zakończeniu kariery sportowej była działaczką polskiego i międzynarodowego ruchu olimpijskiego. Przez wiele lat była także członkiem zarządu PZLA. Za całokształt swojej działalności została odznaczona wieloma odznaczeniami, w tym Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz w 2000 roku Orderem Ecce Homo – czyli. „Człowiek, to brzmi dumnie”.