Maurycy Wortman

Uczył się w gimnazjum w Warszawie, ale w piątej klasie został usunięty ze szkoły i wraz z kolegami uciekł do Kalisza, gdzie pracował w sklepie. Ojciec odnalazł go i odesłał na praktykę do jednej z cukrowni. Był zdolny, wysłano go na studia do Magdeburga. Kilka lat po ukończeniu studiów został jako pierwszy Polak dyrektorem fabryki cukru Kazimierza Wielka. Walczył w czasie powstania styczniowego, został aresztowany i przez pół roku więziony w Cytadeli. Skazano go na śmierć, następnie ułaskawiono. Pracował przy budowie cukrowni w Krasińcu, a następnie był prezesem Towarzystwa Akcyjnego Cukrowni Krasiniec i Młodzieszyn. Należał do założycieli Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu oraz był członkiem Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych i Przemysłowych Miasta Warszawy. Zorganizował laboratorium cukrownicze oraz opracował polskie słownictwo techniczne dotyczące cukrownictwa.