Miron Białoszewski

W czasie okupacji niemieckiej zdał maturę i rozpoczął studia polonistyczne na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, prowadził wraz ze Stanisławem Swenem Czachorowskim konspiracyjny Teatr Swena. Po wojnie pracował m. in. na Poczcie Głównej ( przy ul. Nowogrodzkiej). Następnie pracował jako dziennikarz kolejno w: Kurierze Codziennym, Wieczorze Warszawy i Świecie Młodych. W 1970 roku zasłynął jako prozaik – po wydaniu tomu „Pamiętnik z powstania warszawskiego”, w którym 26 lat po koszmarach wojennych spisał swe przeżycia cywila w czasie powstania. Nazywany najbardziej warszawskim z warszawskich poetów PRL-u . Otaczał się grupą przyjaciół, z których czerpał inspirację.