Piotr Hoser

Pochodził z niemieckiej rodziny zamieszkałej w Czechach. Rodzina była uboga, Piotr zaczął pracę w ogrodnictwie w wieku 13 lat. Pracował w ogrodach hrabiów Kinskych, następnie w Pradze i Wiedniu, gdzie był ogrodnikiem barona Hugla, wybitnego znawcy roślin. Do Warszawy sprowadził go w 1846 r. kurator Ogrodu Saskiego Michał Bończa-Brujewski. W Ogrodzie w latach 1846 – 1853 Hoser był głównym ogrodnikiem, założył tam szklarnię i hodowlę roślin na potrzeby Ogrodu. Przy ul. Nowogrodzkiej założył szkółkę roślin ozdobnych i drzewek owocowych, którą wraz z braćmi Pawłem i Wincentym przybyłymi z Czech przekształcił w Zakład Ogrodniczy Bracia Hoser. Przedsiębiorstwo szybko się rozrastało, około 1848 r. zajmowało teren przy ul. Nowogrodzkiej, następnie miedzy Nowogrodzką, Składową i Alejami Jerozolimskimi. Przedsiębiorstwo dokupiło place na Woli, w okolicy cmentarza ewangelickiego i wielką ( 60 mórg tj. ok. 34 ha ) kolonię na Rakowcu. W 1890 r. Zakład Ogrodniczy zatrudniał ponad 40 ogrodników na stałe i wielu robotników sezonowych. Piotr pisał artykuły do prasy fachowej, wraz z bratem opracował „Katalog Roślin Hodowlanych”, był jednym z założycieli Towarzystwa Ogrodniczego Warszawskiego. W 1896 r. wycofał się z aktywnej działalności. Rodzinę ogrodników upamiętniono w nazwach roślin ozdobnych, np.: „Taxsus baccata „Aurea Hoseri”, Thuja occidentalis „Hoseri”.