Stanisław Lesznowski

„Kompan niezrównany, człowiek wielkiej dobroci” (Halina Kiepurska) Ukończył w Warszawie gimnazjum, a w 1870 r. uzyskał wykształcenie prawnicze. Był synem współwłaściciela „Gazety Warszawskiej” i po jego śmierci w 1875 r. zajął się administracją gazety, która borykała się z trudnościami finansowymi. Z czasem został też redaktorem. Sporo pisał, głównie sprawozdania. Gazeta miała kłopoty z cenzurą, gdy drukowała utwór W. Przyborowskiego „Upiory” (o powstaniu styczniowym). Druk gazety zawieszono a Lesznowskiemu groziło zesłanie na Syberię. Finansowo gazecie pomógł L.J. Kronenberg dając Lesznowskiemu dobrze płatną pracę, a Kolej Warszawsko-Wiedeńska zleciła druk rozkładów jazdy kolei. Mimo to pismo wciąż miało problemy finansowe i kłopoty z cenzurą. W 1906 r. sprzedał gazetę.