Stanisław Norblin

Po ukończeniu Gimnazjum Realnego w Warszawie w 1878 roku, Stanisław Ignacy Norblin rozpoczął swoją karierę zawodową w fabryce platerów i wyrobów brązowniczych w Warszawie, która została założona przez jego stryja, Wincentego Norblina. W ciągu swojej kariery w tej firmie, przeszedł przez różne stanowiska, rozpoczynając od roli robotnika, aż wreszcie awansując na stanowisko naczelnego dyrektora. W okresie od 1893 do 1902 roku kierował firmą, która w tym czasie przekształciła się w "Towarzystwo Akcyjne Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” w Warszawie". Stanisław Ignacy Norblin wprowadził znaczne usprawnienia w mechanizacji procesu produkcyjnego i całkowicie odmienił strategię marketingową oraz sprzedaży swoich wyrobów. Opierał ją na nowoczesnej reklamie i korzystał z kredytu, równocześnie zakładając własną sieć aż 15 firmowych sklepów, zlokalizowanych głównie na obszarze Rosji. W 1902 roku zrezygnował z kierowania zakładami, ponieważ rada nadzorcza nie wyraziła zgody na kontynuację inwestycji. Następnie podjął pracę w Petersburgu, a później w Warszawie, gdzie pracował w znaczącym banku o nazwie "H. Wawelberg" (który w 1913 roku przekształcił się w "Bank Zachodni SA"), zajmując na tym stanowisku kierownicze funkcje.