Stanisław Wroński

Urodził się w Warszawie, gimnazjum ukończył w Siedlcach, kontynuował naukę w Instytucie Rolniczym w Puławach. Pracował w rolnictwie, a równocześnie pisał artykuły z dziedziny rolnictwa, propagował nowoczesne metody uprawy ziemi. W pierwszym, z 1879 r. poruszał kwestię uprawy łubinu, która była niezwykle istotna w tamtym czasie ( łubin żółty wzbogaca glebę w masę organiczną, osłania ją od słońca, chroni przed nadmiernym parowaniem i spiekaniem, tym samym wpływając pozytywnie na strukturę gleby ). Swe artykuły drukował w „Gazecie Rolniczej”, a kiedy w 1899 r. zamieszkał na stałe w Warszawie, objął redakcję tej gazety. Opracowywał także hasła do „Encyklopedii Rolniczej”. Był członkiem Komisji Bibliograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie. Na co dzień był radcą dyrekcji głównej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, pierwszej polskiej instytucji bankowej, której celem było wspieranie polskich właścicieli ziemskich poprzez udzielanie długoterminowych kredytów, założonej z inicjatywy Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego.