Stefania Hanna Kudelska

Studiowała na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W wieku dwudziestu trzech lat została kierowniczką sekcji w Kole Kobiet Związku Strzeleckiego, a rok później przydzielono ją do oddziału wywiadu 1 Pułku Strzelców Józefa Piłsudskiego. Była działaczką Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), w 1920 r. została oficerką wywiadu 12 Dywizji Piechoty. Była współzałożycielką i instruktorką Przysposobienia Wojskowego Kobiet (PWK). W 1935 r. została senatorką, a w 1938 r. posłanką. We wrześniu 1939 r. uczestniczyła w obronie Lwowa w szeregach ochotniczego kobiecego batalionu pomocniczej służby wojskowej. W czasie okupacji służyła w Wojskowej Służbie Kobiet, pracowała w Radzie Głównej Opiekuńczej i jako referentka w Szefostwie Wojskowej Służby Kobiet (Armia Krajowa). Brała udział w powstaniu warszawskim na Starym Mieście. Zginęła podczas bombardowania przy ul. Leszno w 1944 roku. Grób na Powązkach jest symboliczną mogiłą. Była odznaczona czterokrotnie Krzyżem Walecznych oraz Srebrnym Orderem Virtuti Militari.