Tadeusz Woyciech Maklakiewicz

Urodził się w Mszczonowie. Pochodził z rodziny z tradycjami muzycznymi, jego bracia Franciszek i Jan byli kompozytorami. W latach 1945–49 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Następnie (1954–58) w Państwowej Szkole Muzycznej w Warszawie studiował kompozycję pod kierunkiem Tadeusza Szeligowskiego. Był związany z licznymi instytucjami kulturalnymi (Państwowe Wydawnictwo Muzyczne w Krakowie, biuro koncertowe ARTOS, Centralna Poradnia Amatorskiego Ruchu Artystycznego oraz w latach 60. Polskie Radio w Warszawie). Działalność dydaktyczna stanowiła ważny element jego kariery. Wykształcił wielu młodych muzyków, przekazując im swoją pasję i wiedzę teoretyczną. Przez 40 lat pracował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Pełnił tam wiele funkcji. Był dyrektorem administracyjnym, kierownikiem katedry Wychowania Muzycznego, prorektorem oraz w rektorem uczelni w latach 1975–78. Był kompozytorem ponad 150 utworów kameralnych, na głos i chór. Jego styl muzyczny charakteryzował się umiejętnym łączeniem tradycji z nowoczesnymi technikami kompozytorskimi. Zajmował się m.in. opracowywaniem kolęd oraz pieśni patriotycznych dla zespołów wokalnych. W jego dziełach słychać wykorzystanie elementów muzyki ludowej. Kompozytor angażował się również w działalność organizacji muzycznych i stowarzyszeń artystycznych. Był prezesem i wiceprezesem ZAiKS-u (1968–71 i 1993–96), gdzie wykorzystywał swą wiedzę prawniczą. Był także przewodniczącym sekcji muzycznej w Radzie Wyższego Szkolnictwa Artystycznego, sekretarzem generalnym Zarządu Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Działał w Association Européenne des Conservatoires, był wiceprzewodniczącym Zarządu sekcji polskiej Société Européenne de Culture. Był członkiem Związku Kompozytorów Polskich oraz działał aktywnie na rzecz propagowania kultury muzycznej w Polsce. W swoim życiu kładł duży nacisk na rozwijanie edukacji muzycznej i popularyzację muzyki wśród społeczeństwa. Był autorem piosenek dziecięcych, pieśni patriotycznych i żołnierskich oraz licznych utworów rozrywkowych. Tworzył muzykę do spektakli teatralnych. Przez 15 lat był przewodniczącym jury Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, był również jurorem Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze i Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie. W latach 1988–90 był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Jego bratanek Zdzisław, syn Ładysława, był wybitnym i niezwykle popularnym aktorem.