Teodor Chmielowski

Kawaler Orderu Virtuti Militari i Krzyża Niepodległości „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Urodził się na Ukrainie, uczył się w Chyrowie, przez rok był studentem Politechniki Lwowskiej i Uniwersytetu we Lwowie. W 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich, walczył w kawalerii i piechocie. Od 1915 r. służył w jednostkach artylerii, awansował, był oficerem ordynansowym. Po bitwie pod Rarańczą (18.02.1918 r. jednostki polskie wypowiedziały posłuszeństwo Austro - Węgrom i przebiły się przez front austriacki, aby połączyć się z jednostkami polskimi w Rosji) ukrywał się we Lwowie i Warszawie, a w maju 1918 r. wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej, wykładał w Szkole Podchorążych. W 1919 r., po awansie na kapitana odkomenderowano go do Armii Polskiej we Francji, do 2 pułku artylerii polowej, z którym następnie wziął udział w wyprawie kijowskiej ( kwiecień 1920 r.) i bitwie warszawskiej. W czasie forsowania Bugu pod wsią Granne został ciężko ranny i zmarł w szpitalu polowym. Był bratankiem Adama Chmielowskiego, malarza, powstańca, świętego kościoła katolickiego.