Teodora Krajewska

Rówieśniczka doktor Anny Dobrskiej jednakże karierę lekarską rozpoczęła nieco później. Tonka - bo tak nazywana była w domu miała zaplanowaną karierę nauczycielki jako jedna z ośmiu sióstr Kosmowskich. Ada została aktorką, Zofia dentystką, Janina farmaceutką. Rodzina Kosmowskich przyjaźniła się z rodziną Skłodowskich więc prawdopodobnie miała także kontakty z późniejszą, także lekarką Bronisławą Skłodowską- Dłuską. Uczyła arytmetyki w gimnazjum, pisała powieści, wiersze, recenzje literackie oraz tłumaczenia. Wyszła za mąż za Ignacego Krajewskiego filologa klasycznego, który przyjaźnił się z Bolesławem Prusem. Zostaje wdową po 4 latach małżeństwa. Z zainteresowaniem śledziła losy dr Dobrskiej i Ciszkiewiczowej. Być może było to powodem jej odważnej decyzji o wstąpieniu na uczelnię w Genewie. Studiowała fizykę, fizjologię, a ostatecznie już jako 30 latka – medycynę. Była pierwszą kobietą w historii tego uniwersytetu. W Polsce nie nostryfikowano jej dyplomu więc wybrała ofertę pracy w Bośni i Hercegowinie odpowiadając na ogłoszenie władz Austro- Węgier. Pracowała w Tuzli, Sarajewie, walczyła z epidemią cholery, ospy, trądu, z syfilisem, szczepiła muzułmanki przeciwko ospie i propagowała higienę. Zawsze woziła ze sobą mydło i ręcznik. Szczególnie zainteresowała ją osteomalacja u muzułmanek co opisała i wskazując możliwe przyczyny. Z powodu problemów zdrowotnych na krótko wraca do Polski by ponownie wyjechać do Sarajewa, jest tam także w momencie wybuchu I wojny światowej – a to w Sarajewie zamachowiec zastrzelił arcyksięcia Franciszka Ferdynanda – co było bezpośrednim powodem wybuchu wielkiej wojny. W czasie działań wojennych, znajduje się blisko frontu i walczy z epidemiami wśród żołnierzy Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości chciała wrócić do ojczyzny, ale nie było dla niej pracy w Warszawie. Zatem do emerytury pozostaje w Sarajewie mimo pogarszającego się wzroku, pracuje. Wraca do Warszawy w 1927 roku, zajmuje się tłumaczeniami z języków południowosłowiańskich oraz działalnością w Towarzystwie Polsko-Jugosłowiańskim. Żyła skromnie, z ukochanym kotem, osamotniona i zapomniana. W Sarajewie pozostaje żywa pamięć o Doktoricy z Polski. Zmarła w wieku 81 lat.