Władysław Andrzej Nowakowski

Urodził się w Końskich, w rodzinie Józefa, kapitana wojsk polskich. W 1825 r. jego ojca przeniesiono służbowo do Komisji Rządowej Wojny i rodzina zamieszkała w Warszawie. Tu Władysław ukończył gimnazjum i wyjechał na studia prawnicze do Petersburga. Po odbyciu aplikacji pracował w sądach warszawskich. Szybko awansował, w 1873 r. został członkiem Najwyższej Komisji Egzaminacyjnej oraz członkiem Senatu z prawem przewodniczenia obradom, otrzymał także rangę rzeczywistego radcy stanu. Po reformie sądownictwa w 1876 r. podał się do dymisji, ale był członkiem Warszawskiej Rady Gubernialnej i Rady Miejskiej. Od 1888 r. był członkiem Komitetu Nadzorczego Towarzystwa Kredytowego miasta Warszawy, z czasem, w 1893 r. został dyrektorem tego Towarzystwa. Dużo pisał na tematy prawnicze, swe artykuły publikował w pismach prawniczych pozostałych. Jest autorem czterotomowej pracy „Ustawa postępowania sądowego cywilnego” o prawie cywilnym obowiązującym w Królestwie Polskim. Zajmował się także pracą lit eracką, był tłumaczem powieści angielskich.