Władysław Majewski

W 1956 roku uzyskał zawodowy tytuł magistra inżyniera łączności, a już sześć lat później stopnień doktora na Politechnice Warszawskiej, Wydział Łączności. Od 1954 był także pracownikiem naukowym Politechniki Warszawskiej w Katedrze Teletransmisji Przewodowej, a od 1970 pracował w Instytucie Łączności jako adiunkt i zastępca dyrektora ds. naukowych. W 1976 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1981 został dyrektorem naczelnym w Instytucie Łączności. W późniejszych latach angażował się w politykę i został ministrem łączności w latach 1981–1987. Później powrócił do pracy na PW i w 1990 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Rok później został zatrudniony jako dyrektor w Instytucie Telekomunikacji Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, gdzie pracował do końca roku.